kom meer te weten over
De Tamaskan
De geschiedenis
De Tamaskan is ontstaan uit een afsplitsing van de Utonagan, zelf weer voortgekomen uit de Northern Inuit.
In 2003 besloten enkele Utonagan-fokkers zich los te maken van de Utonagan Society. Zij gingen verder onder de naam British & International Utonagan Society. Deze werd in 2006 opgeheven, waarna het Tamaskan Dog Register (TDR) werd opgericht. De vier kennels die aan de basis van het ras staan zijn: Blustag, Blufawn, Alba en Moonstone.
De oorspronkelijke Utonagan-honden kregen de naam Tamaskan en er werden honden uit Finland toegevoegd aan het fokprogramma, onder andere van de kennel Polar Speed. Deze fokker beschikte tevens over een Amerikaanse Wolfhond en een Tsjechoslowaakse Wolfhond, die ook werden ingezet bij het fokken.
Omdat de genetische basis van het ras nog erg smal was, werd in 2009 een Saarloos Wolfhond ingekruist, gevolgd door een Siberische Husky in 2010.
In 2012 werd bij enkele Tamaskans een DNA-test uitgevoerd op wolvenerfgoed. De uitkomst: positief. Hoewel het ras lange tijd werd gepresenteerd als de “Wolfdog without the Wolf”, besloot het TDR dit motto te laten vervallen om verwarring te voorkomen.
De conclusie? De Tamaskan mag dus wel degelijk als wolfhond worden beschouwd.
Zelfs tot de dag van vandaag worden er nog steeds andere rassen en nieuwe bloedlijnen (outcross) aan de Tamaskan toegevoegd. Dit gebeurt met als doel om de genetische diversiteit te vergroten, de gezondheid van het ras te versterken en het risico op inteelt te verkleinen. Deze bewuste aanpak draagt bij aan het behoud van een robuust, gezond ras met een evenwichtig karakter.
De Nederlandse Tamaskan Club
In mei 2013 werd de Nederlandse Tamaskan Club (NTC) opgericht. De NTC heeft als doel om het ras te behouden en verder te verbeteren, met speciale aandacht voor de gezondheid en het welzijn van de Tamaskan. De club richt zich op het voorkomen en bestrijden van erfelijke gebreken binnen het ras, en biedt een platform voor fokkers en eigenaren om samen te werken aan het behoud van de karakteristieken die de Tamaskan uniek maken. De NTC speelt een belangrijke rol in het bevorderen van verantwoord fokken en het waarborgen van de gezondheid van de Tamaskan in Nederland en daarbuiten.
Wil jij meer lezen over de Tamaskan, bezoek de NTC of hier de TDR website.
Temperament
De Tamaskan is een energieke, sociaal vriendelijke hond die sterk gehecht is aan zijn gezin. De meeste honden houden van fysiek contact en gedragen zich soms als schoothonden, ondanks hun grootte. Hoewel de meeste Tamaskan’s redelijk open zijn tegenover vreemden, kunnen sommigen terughoudender zijn. Met goede begeleiding leren ze echter dat de ”mensenwereld” om hen heen veilig is. Ernstige terughoudendheid – zoals soms gezien bij de Saarloos Wolfhond – is bij de Tamaskan niet gewenst.
De Tamaskan is intelligent, veelzijdig en geschikt als een actieve en trouwe metgezel. Als waakhond is hij niet geschikt – sommige Tamaskan’s, zoals Mirai, blaffen zelfs helemaal niet als er iemand aan de deur staat.
De Tamaskan is over het algemeen een sociale hond die goed overweg kan met andere honden. Conflicten worden meestal vermeden, mits hij op jonge leeftijd positieve ervaringen opdoet en goed wordt begeleid.
Sommige (intacte) reuen of teven kunnen intimiderend worden richting andere honden naarmate ze ouder worden.
Is de Tamaskan het ideale gezinslid voor mij?
Hoewel de Tamaskan een open verschijning heeft, kent hij ook zijn uitdagingen. Het is, om het maar zo te zeggen, geen hond voor iedereen. Hoewel veel fokkers dit over hun eigen ras zeggen, schuilt er achter deze opmerking een belangrijke boodschap:
Je zult eerlijk tegenover jezelf moeten zijn en jezelf afvragen:
Past dit temperament wel bij mijn gezin en mij?
Temperament – de aangeboren emotionele reacties van een hond – vormt de basis, maar het karakter wordt verder gevormd door opvoeding en omgeving.
Door de diversiteit aan bloedlijnen kan het temperament van hond tot hond sterk verschillen – zelfs binnen een nest. Er heerst niet voor niets een gezegde onder Tamaskan fokkers en eigenaren:
Hoewel de Tamaskan in de regel goed overweg kan met andere huisdieren, heeft hij wel degelijk een jachtinstinct.
Een wegrennend dier kan de jager in hem naar boven halen. Daarom is loslopen op wildrijke plekken niet aan te raden. Met een goede socialisatie kunnen dieren zoals katten echter prima worden geaccepteerd als deel van de roedel – mits de kennismaking op jonge leeftijd gebeurt. Later een kat introduceren kan voor problemen zorgen.
Een Tamaskan verrast je zowel positief als negatief. Wees voorbereid op het ergste, dan kun je het extra waarderen als het (weer) beter gaat.
Tijdens de puppycursus schrok Mirai van een iets oudere pup die onverwacht naar haar uitviel. Zij vluchtte weg en zocht bescherming door achter mij te gaan staan.
Wanneer een pup schrikt, is het belangrijk om hier begripvol en ondersteunend op te reageren.
Geef gehoor aan de reactie van je pup door ruimte te bieden, samen afstand te nemen, of hem/haar zelf de tijd en controle te geven om van een schrikervaring te herstellen.
Angst en onzekerheid negeren, of forceren – door bijvoorbeeld Mirai terug in de situatie te duwen – werkt bij haar, en bij veel andere honden, juist averechts.
Als er iets is waar Tamaskans een hekel aan hebben, is het alleen zijn...
Ze verkeren het liefst voortdurend in de nabijheid van hun gezin of roedel. Zelfredzaamheid en het alleen kunnen zijn moeten dan ook stap voor stap worden aangeleerd, al vanaf de puppytijd – en dat gaat niet altijd snel of gemakkelijk.
Zonder zorgvuldige en rustige opbouw kunnen er verlatingsproblemen ontstaan, zoals huilen, vernieling of zelfs ontsnappingspogingen. Daarom is de Tamaskan niet geschikt voor mensen die vaak van huis zijn, of geen tijd hebben om dit proces geduldig te begeleiden.
de looks
In de Tamaskan-hond zijn meerdere rassen ingekruist. Hierdoor is er veel variatie in uiterlijk – en dat maakt het ras uniek. Idealiter heeft een Tamaskan het voorkomen van een grote, atletische hond met een trotse en intelligente uitstraling.
Voorbeelden van standaardkenmerken:
Grootte: vergelijkbaar met een Belgische of Duitse Herder. Wolfachtig uiterlijk met een dikke vacht en een borstelige staart. De poten zijn recht en sterk.
Drie hoofdkleuren: roodgrijs, wolfgrijs en zwartgrijs.
Oogkleur: amber tot bruin (blauwe ogen zijn zeldzaam en worden beschouwd als een fout).
Gezichtsmasker: Volledig of gedeeltelijk.
Op foto zie je Togo, een zoon uit Aramis’ eerste Tamaskan outcross nest, met Arwen (Fokker Snowbourne Tamaskan).
gezondheid
De Tamaskan is een jong ras. Fokkers streven naar lage inteeltpercentages (COi) om de genetische gezondheid te bevorderen. Ondanks zorgvuldig geselecteerde combinaties van geteste ouderdieren, blijft genetica gedeeltelijk onvoorspelbaar. Een goede combinatie uit geteste ouderdieren kan veel risico’s beperken, maar nooit alles voorkomen.
Daarbij speelt ook de omgeving een belangrijke rol: hoe een pup opgroeit, welke voeding een pup krijgt heeft invloed op zijn gezondheid.
Wij passen onze verwachtingen aan als blijkt dat onze ouderdieren niet voldoen aan de gezondheids- of karaktereisen. Bij onze fokkeuzes geldt dan ook: liever niet fokken dan een slechte combinatie maken.
